|
CREDITS
:
Vertellers:
Boeli van Leeuwen, Frank Martinus Arion, Jeroen Heuvel
Met:
Jean Girigori,
Sietse v.d. Berg, Edmundo Martina,
Oswin Martina,
Bubuchi Doran,
Milton Rojer,
Wathey Ricardo,
Dario Plantijn,
Elogio Mercera,
Freddy Wanga,
Amador Domacassé, Grupo,
Pachi Sprockel,
Alex Reinders,
Dolf Hamming,
Omar Antonio,
Enid Hollander,
Ashwin Behilia,
Selena Bregita,
Jopie Hart,
Wil Hart,
Carel de Haseth,
Enid Hollander,
Sidney Joubert
Regie:
Sherman De Jesus
Scenario:
Rudi F. Kross,
Sherman De Jesus
Camera:
Peter Brugman
Camera-assistentie:
Yolanda Eys
Geluid:
Bert Koops
|
|
|
De titel
van de film komt van een kreet in het "Guene" van de grootvader
van Frank Martinus Arion: "Yokang a pari guene!".
Het Caribische gebied roept enkel beelden op van witte stranden, ongeremdheid,
van merengue's, rum en mooie bruine meisjes. Toch werken of werkten hier
verschillende schrijvers die de Nobelprijs gekregen hebben of op dat niveau
staan: Gabriel Garcia Marquez, Derek Wallcott en recentelijk V.S. Naipaul.
|
|
De drie grote
schrijvers van Curaçao Boeli van Leeuwen, Tip Marugg en Frank Martinus
Arion verdienen aandacht, niet omdat ze uit een exotische omgeving komen,
maar omdat ze goede schrijvers zijn op een eiland met tientallen nationaliteiten
die samen even zovele talen spreken en met een eigen taal, het Papiamentu.
Curaçao maakt van de gewoonste visuele objecten (het landschap,
dieren, de oude stad, de mensen) uitzonderlijke belevenissen. Volgens
Tip Marugg schijnt iedereen op Curaçao te weten dat het eiland
mettertijd vernietigd zal worden door de desperate god van Zuid-Amerika,
een gedrocht van menselijke oorsprong dat zijn vitaliteit alleen maar
destructief kan uitleven.
Volgens Boeli van Leeuwen heeft deze god zichzelf misleid door te scheppen,
en de boel aan zijn ongelukkige creaturen over te laten.
Uiteindelijk is het, zoals Frans Martinus Arion ons voorschotelt, alleen
maar tragikomische fictie, met deerniswekkende figuren, als Boeboe Fiel
met zijn domino-partij tegen zichzelf.
Door deze facetten heeft regisseur Sherman De Jesus zich laten inspireren
voor zijn INDIAAN BAARDE EEN NEGER.
Yokang a pari guene! We horen de stem van Frank Martinus Arions grootvader
rollen tussen de heuvels van Curaçao. Een geluid dat zelfs de honden
in Tip Maruggs dichtbegroeide tuin verontrust, hemzelf tot glimlachen
brengt en Boeli van Leeuwen tot de uitspraak verleidt: ook ik ben een
neger aan het worden. Ten voeten uit: de commedia humana
|