[ vorige ] [ documentaries ] [ volgende ]
 
DE INDIAAN BAARDE EEN NEGER

CREDITS :

Vertellers:
Boeli van Leeuwen, Frank Martinus Arion, Jeroen Heuvel

Met:
Jean Girigori,
Sietse v.d. Berg, Edmundo Martina,
Oswin Martina,
Bubuchi Doran,
Milton Rojer,
Wathey Ricardo,
Dario Plantijn,
Elogio Mercera,
Freddy Wanga,
Amador Domacassé, Grupo,
Pachi Sprockel,
Alex Reinders,
Dolf Hamming,
Omar Antonio,
Enid Hollander,
Ashwin Behilia,
Selena Bregita,
Jopie Hart,
Wil Hart,
Carel de Haseth,
Enid Hollander,
Sidney Joubert

Regie:
Sherman De Jesus

Scenario:
Rudi F. Kross,
Sherman De Jesus

Camera:
Peter Brugman

Camera-assistentie: Yolanda Eys

Geluid:
Bert Koops

 

De titel van de film komt van een kreet in het "Guene" van de grootvader van Frank Martinus Arion: "Yokang a pari guene!".
Het Caribische gebied roept enkel beelden op van witte stranden, ongeremdheid, van merengue's, rum en mooie bruine meisjes. Toch werken of werkten hier verschillende schrijvers die de Nobelprijs gekregen hebben of op dat niveau staan: Gabriel Garcia Marquez, Derek Wallcott en recentelijk V.S. Naipaul.

De drie grote schrijvers van Curaçao Boeli van Leeuwen, Tip Marugg en Frank Martinus Arion verdienen aandacht, niet omdat ze uit een exotische omgeving komen, maar omdat ze goede schrijvers zijn op een eiland met tientallen nationaliteiten die samen even zovele talen spreken en met een eigen taal, het Papiamentu.


Curaçao maakt van de gewoonste visuele objecten (het landschap, dieren, de oude stad, de mensen) uitzonderlijke belevenissen. Volgens Tip Marugg schijnt iedereen op Curaçao te weten dat het eiland mettertijd vernietigd zal worden door de desperate god van Zuid-Amerika, een gedrocht van menselijke oorsprong dat zijn vitaliteit alleen maar destructief kan uitleven.
Volgens Boeli van Leeuwen heeft deze god zichzelf misleid door te scheppen, en de boel aan zijn ongelukkige creaturen over te laten.
Uiteindelijk is het, zoals Frans Martinus Arion ons voorschotelt, alleen maar tragikomische fictie, met deerniswekkende figuren, als Boeboe Fiel met zijn domino-partij tegen zichzelf.
Door deze facetten heeft regisseur Sherman De Jesus zich laten inspireren voor zijn INDIAAN BAARDE EEN NEGER.


Yokang a pari guene! We horen de stem van Frank Martinus Arions grootvader rollen tussen de heuvels van Curaçao. Een geluid dat zelfs de honden in Tip Maruggs dichtbegroeide tuin verontrust, hemzelf tot glimlachen brengt en Boeli van Leeuwen tot de uitspraak verleidt: ook ik ben een neger aan het worden. Ten voeten uit: de commedia humana…

 

 

 

 

Jaar: 1992
Formaat: Super 16, kleur, stereo/ Video
Lengte: 3 x 30 minuten
Taal: Nederlands
[ vorige ] [ documentaries ] [ volgende ]